Vondst in het Biwa-meer
Het Biwa-meer, met zijn enorme oppervlakte van circa 670 km², is het grootste meer van Japan en ligt in de Shiga-prefectuur van de Kansai-regio, niet ver van Kyoto. De exacte locatie van de vondst was nabij de ondergelopen ruïnes van Tsuzura Ozaki, op een diepte van 64 meter onder het wateroppervlak.
De vaas stond opvallend verticaal en vertoont geen zichtbare beschadigingen, wat helemaal ongebruikelijk is. Dat suggereert dat de positie mogelijk bewust gekozen is en niet per ongeluk. Het object is 25 centimeter hoog, heeft een puntige basis en is versierd met motieven van de typische Jinguji-stijl.
De Jōmon-periode en de cultuur erachter
De vaas dateert uit de vroege Jōmon-periode, bekend als het oudste en langstdurende historische tijdvak in Japan. In die periode ontstond de eerste keramiek, waarbij stukken zonder draaischijf werden gemaakt en versierd met de kenmerkende koordafdrukken (daarom heet het “Jōmon”, letterlijk “met touw versierd”). Dit artistieke erfgoed is een belangrijk onderdeel van de Japanse steentijd en laat zien hoe men keramiek zowel praktisch als esthetisch gebruikte. De Jinguji-stijl behoort tot de oudste stijlen binnen deze periode.
Geologie en technologie achter de vondst
De depressievorm bekend als Tsuzura Ozaki heeft geomorfologische eigenschappen die conservering bevorderen, zoals tektonische bewegingen en lage sedimentatie. Deze factoren maken dat objecten in deze zone millennia lang intact kunnen blijven.
De ontdekking werd mogelijk gemaakt door geavanceerde technologieën zoals 3D-onderwaterscanners en autonome onderwatervoertuigen (AUV’s), ontwikkeld door het National Maritime Research Institute (NMRI). Deze instrumenten, oorspronkelijk bedoeld voor de inspectie van onderzeese kabels, zijn aangepast voor archeologisch onderzoek en maakten het mogelijk de zeebodem nauwkeurig in kaart te brengen.
Wat onderzoekers denken
Volgens Kenichi Yano van de Universiteit Ritsumeikan biedt de unieke vondst een zeldzaam inzicht in de prehistorische gebruiken van Japan. “Dit is een ontdekking die alleen onder water had kunnen plaatsvinden. De conservering, de positionering en de context leveren informatie die onmogelijk uit terrestrische sites te verkrijgen is,” verklaarde Yano.
De vaas kan een ritueel object zijn geweest, een verloren voorwerp van een gemeenschap, of bewijs van vroegere nederzettingen voordat het gebied door water werd overspoeld.
Wat er verder gaat gebeuren
De opgravingsmethoden en de conserveringsomstandigheden in het diepe, koude water van het Biwa-meer benadrukken de bijzondere waarde van deze vondst. Het Museum van Onderwaterarcheologie van Japan is van plan de vaas tentoon te stellen en een 3D-model te maken voor virtuele verkenning. Verder staan diepgaande materiaalanalyses en onderzoek naar het gebruik van het artefact op de planning.
De vaas onthult aspecten van de vroege cultuur en geeft wetenschappers een zeldzame blik op oude menselijke gebruiken in Japan. Deze vondst prikkelt niet alleen historische en culturele nieuwsgierigheid, maar spoort ook aan om de onontdekte mysteries onder de golven verder te onderzoeken.
